page-banner1

Насб кардан ба сатҳи таҳкурсии гуногун осон ва сарфакор аст. Сифати таҳкурсӣ баланд нест. Он аз кафидан наметарсад, аз ташвиш ва қатъият хавотир нест. Маводи алафи сунъӣ аз ҷиҳати экологӣ тоза, маҳсулоти тайёр сохта шудааст, мӯҳлати сохтмонаш собит ва кӯтоҳ, азхуд кардани сифат ба осонӣ ва қабул оддӣ аст.

Тарҳбандии умумии майдони варзишии майдонҳои сунъӣ зебо, сатҳи истифодаи он баланд аст, умри он метавонад ба зиёда аз 8 сол расад ва пойдору нигоҳубинаш устувор аст ва онро тамоми рӯз пайваста истифода бурдан мумкин аст.

Алафи сунъиро нигоҳ доштан осон аст, хароҷоти кам барои нигоҳдорӣ, танҳо барои об тоза кардан лозим аст, то ки ифлосшавӣ тоза карда шавад ва хусусиятҳои пажмурда ва деформация надоранд.

Алафи сунъӣ дорои хосиятҳои азхудкунии зарба, ҳеҷ гуна садо, бехатарӣ ва безарарӣ, чандирӣ ва сустии хуби шӯъла мебошад. Он барои истифодаи мактаб мувофиқ аст ва дар айни замон беҳтарин макони омӯзиш, фаъолият ва мусобиқаҳо мебошад.

Алафи сунъӣ мафҳуми бехатарӣ ва ҳифзи муҳити атрофро қабул мекунад, то ҷароҳатҳои варзишӣ нагирад. Он қудрати кофии болопӯшро барои коҳиш додани хисороте, ки аз хоки сахти умумӣ ба пойҳо расонида мешавад, таъмин менамояд, то шумо аз ташвишҳои гуногуне, ки ин макон ба вуҷуд овардааст, комилан озод бошед.